Soms zou ik willen dat ik iedere les een camera liet meedraaien voor die hele kleine en soms hele grote magische momenten die ik dagelijks tegenkom in mijn lessen. Ik vind werken met jonge kinderen geweldig en als je heel goed observeert dan zie je ieder kind prachtig mooie ontwikkelingen doormaken.
Ook deze week weer was er een prachtig moment. En als je even niet kijkt als docent of als ouder dan heb je het zo gemist! In de Muziek op Schoot® werken vanuit meerdere principes die heel erg bijdragen aan de ontwikkeling van het kind. Zo sluiten wij aan bij de leeftijd en zijn we zo goed als mogelijk op de hoogte van alle ontwikkelingsgebieden. Daarom maken we onderscheid tussen liedjes en activiteiten die beter geschikt zijn voor baby’s en dreumesen of juist voor oudere kinderen. De ontwikkeling bij het jonge kind gaan razendsnel, maar sluit een activiteit niet aan dan wordt het snel frustrerend. Het kind haakt ongeïnteresseerd af of gaat (onbewust!) de les verstoren. Daarnaast zorgen we voor voldoende herhaling zodat de kinderen het spel en de muziek goed leren kennen en kunnen gaan meebeleven. Maar wat we ook zeker niet vergeten is dat we ook genoeg variatie en uitdaging bieden om te kunnen leren.
De afgelopen cursussen gebruikt ik vaker de Pizzicato Polka van Lèo Delibes. Dit stuk heeft een aantal getimede accenten waar je op kunt schudden of tikken. Maar ook een aantal verrassingsmomenten waar je de accenten verwacht, maar waar ze er niet zijn. Ik kan je vertellen: zelfs voor ouders is dat in het begin een goede uitdaging. Het stuk schept een verwachting en kuddedieren als wij zijn willen ook wij grote mensen daar graag tikken of schudden. Oudere peuters van 3+ kunnen hier veel plezier aan beleven, maar voor jongere kinderen is dit vaak nog erg moeilijk. Die willen gewoon graag tikken en schudden in de maat, wat ze ook vooral heerlijk doen (en mogen doen).
En toen keek ik maandag links van me naar een jongetje wat komende maand nog twee jaar moet worden. Hij doet al een tijdje mee en is vanwege de hele jonge leeftijd van de groep voor hem toch al bij de peuters ingedeeld. En we beginnen aan dit liedjes in les negen van de serie en ik zie hem verwachtingsvol kijken naar mij, naar mama, en gewoon precies op tijd op de getimede accenten schudden! De herhaling had hem geleerd dat hij kon wachten in dit nummer en hij haalde er plezier uit om echt samen met mij en mama te kunnen spelen op deze muziek. Hij zocht de uitdaging op om een stapje verder komen en had daarvoor de afstemming met de volwassenen nodig om het juiste moment in de muziek te vinden. Het gezichtje toen het samen was met de muziek was zo mooi om te zien!