4 jaar

Een verjaardag is altijd speciaal. Het is tenslotte de dag waarop je ooit, jaren geleden geboren bent. De dag waarop twee mensen ouders werden. Jouw ouders. Of de dag waarop je zelf vader of moeder bent geworden. En een aantal van die verjaardagen zijn extra speciaal. Omdat je 21 wordt, en eindelijk volwassen. Omdat je 65 wordt (of net iets ouder) en met pensioen mag.

De vierde verjaardag is vooral voor ouders een hele bijzondere. Dat is namelijk de dag dat jouw peuter, kleuter wordt.

Als ouder heb je een doelbewuste keuze gemaakt voor de school waar de soon-to-be kleuter naar toe mag. De school uit de wijk (want dan kan hij zo lekker met vriendjes gaan spelen), of de school waarvan het schoolsysteem je het meeste aanspreekt. In de weken voor DE DAG is er op de kleuterschool geoefend, zodat kleuter, maar ook vooral mama kan wennen aan een ander ritme. Er wordt afscheid genomen van de peuterspeelzaal of het kinderdagverblijf, van peuterzwemmen, of andere activiteiten die onder schooltijd plaatsvinden. Want daar kan de kleuter niet meer naartoe.

En dan is er dan de verjaardag, en in de dagen erop volgend begint het schoolse leven.

Mijn dochter en vele van haar vriendjes worden vier, of zijn dat net geworden. En dan komt bij ons het besef weer even hard binnen. Waar haar vriendjes starten aan hun lange schoolcarrière, is voor Isa haar verjaardag er een als alle andere.

Zij wordt vier. Maar zonder geoefend te hebben op haar nieuwe basisschool. Zonder afscheid te nemen van het kinderdagverblijf of het peuterzwemmen. Zij wordt vier, maar ze is twee. Zij blijft op de groep waar zij nu zit, een Speel Leergroep. Omdat wij nog niet weten wat voor haar de beste plek is. Omdat de beste plek misschien wel niet, of eigenlijk zeker te weten van niet, in de buurt is. Omdat ze dan, zo klein als dat ze is, een busje in moet om met een vreemde mee te rijden naar haar school een stad verderop.

En wij… Ik ben daar nog niet klaar voor. Het kost me soms moeite blij te zijn voor de andere ouders als ze trots vertellen over de eerste schooldag van hun kleuter. Ik kost me moeite mee te leven als ze klagen over het nieuwe ritme van halen en brengen. Nu even wel. Omdat het moeilijk is te beseffen dat het voor onze dame altijd anders zal zijn. Over een tijdje, dan kan ik weer blij zijn, en meeleven. En ik hoop dat in die tijd mijn vriendinnen een beetje geduld met me hebben.

Onze dame wordt vier, en we gaan er een knalfeest van maken. Gewoon, omdat ze jarig is, en omdat iedere verjaardag speciaal is.

Comments are closed.